The Passion

Ik ben Judas.
Mijn verwachtingen waren hoog. Het zou zo mooi worden, maar dat was het niet. Alles waar ik over droomde: het vervloog. Alles wat ik hoopte, verdween als sneeuw voor de zon. Mijn blijdschap werd diep verdriet, mijn vreugde veranderde in smeulende woede.
En dus keerde ik Hem de rug toe. Ik verraadde Hem met een kus.

Ik ben Pontius Pilatus.
Ik durfde geen stelling te nemen, niet tegen de massa in te gaan. Ik liet anderen bepalen wat ik moest denken en doen. Al mijn angst werd lafheid, mijn vrees veranderde in bange wanhoop.
En dus waste ik mijn handen in onschuld en velde daarmee het doodsvonnis.

Ik ben de soldaat die de hamer vasthield.
Ik vond dat Hij het verdiende. Want hoogmoed komt voor de val. Wat maakt de Ene Mens anders dan de andere, toch?
En dus nagelde ik Hem aan het kruis.

Ik ben de soldaat die dobbelde om Zijn kleren.
Ik dacht niet dat Hij ze nog nodig zou hebben. Ik nam ze Hem af, terwijl Hij nog toekeek.
En dus ontnam ik Hem Zijn waardigheid en Zijn Mensheid, omdat Hij de Zoon van God niet kon zijn.

Maar ik ben ook Maria, huilend aan de voet van het kruis, kapot van verdriet. Toekijkend hoe haar onschuldige zoon gedood wordt. Waarom was dit nodig? Was dit nodig?

Voor mij is het vandaag Goede Vrijdag.
Want ook al is mijn ziel zwart als de nacht, door Deze Dag vervliegt alle duisternis en zwaarte en word ik opgenomen in een stralend licht. Ik stijg op als was ik gewichtloos.
Mijn menselijke blik wordt veranderd door het Goddelijke licht…
en ik zie.

Advertisements

Een gedachte over “The Passion

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s