God geneest niet altijd

For an english version, click here.

Een blog lezend van Wouter van der Toorn, en vooral ook de reacties die daarop volgden, moest ik nadenken over onze eigen ervaringen met genezing. Of eigenlijk: het uitblijven daarvan.
Lezend in de reacties, zag ik een grote groep christenen die beweren dat genezing vaak  (of misschien zelfs wel altijd) zou moeten voorkomen als je gelooft in de God die de wereld gemaakt heeft en Zijn Zoon heeft laten kruisigen om ons te redden. Mensen die boos worden als je beweert dat het in de bijbel niet om genezing van ons fysieke lichaam draait of als je beweert dat er binnen genezingsbedieningen in de kerk misstanden voorkomen.

Mensen die blijkbaar geloven dat het daarom gaat binnen het evangelie: genezing van ons fysieke stelsel. Die zich bedreigd voelen als je gelooft dat God niet altijd geneest. Alsof je daarmee zegt dat God niets doet.

Laat ik daar eens op reageren met ons eigen verhaal. Het verhaal van twee dochters die beiden een lastige start hadden op deze wereld. Een heel vervelende start. Ik noem het bewust vervelend, want het had absoluut allemaal veel erger kunnen zijn. Maar het was naar en vervelend. Allereerst voor hen, maar daarmee ook voor ons.
Onze oudste was wat ze noemen een huilbaby. Ze huilde op haar piek 12 tot 16 uur per dag. Of nee, ze huilde niet. Ze krijste. En dat duurde geen dagen, geen weken, maar het duurde maanden. Bidden hielp niets. Helemaal niets. En elke keer als we een oorzaak vonden en er even verbetering kwam, kwam er ook weer iets anders naar boven, waar ze dan weer last van had. Koemelkallergie, reflux, kiss-syndroom, eczeem en toen dat allemaal onder controle was, kwamen de oorontstekingen. En al die tijd sliep ze slecht. Heel erg slecht. Als we ergens op een nacht 2-3 uur achter elkaar hadden kunnen slapen, hadden we een goede nacht. En ook dat duurde geen dagen, geen weken en zelfs geen maanden. Het duurde bijna twee jaar.
Van de medische wereld hoefden we weinig te verwachten. Consultatiebureau en huisarts schreven het af als normaal. Of, toen wel duidelijk werd dat het niet normaal was: een pedagogisch probleem. We moesten ‘r gewoon laten krijsen, dan werd ze vanzelf wel stil. Verwijzing naar een kinderarts? Niet nodig. Verwijzing naar een KNO-arts? Die wilden toch alleen maar buisjes zetten, dat moesten we niet willen.
Bidden hielp niets. Of laat ik het zo stellen: er veranderde niets aan de situatie zoals wij die ervaarden. De problemen verdwenen niet, er kwam geen wonderbaarlijke genezing. Het krijsen bleef, evenals de slechte nachten.
Na lang aandringen kwam dan toch de verwijzing voor de kinderarts, waarin de huisarts nog wel even moest noemen dat ze ‘met moeder had gesproken over het grenzen stellen aan een opgroeiend kind’. Ik kan je vertellen dat ik van die zin niet zo christelijk werd….
De kinderarts hoorde ons wel, gelukkig, en na ook een verwijzing voor de KNO-arts via hem, kwamen na bijna 2 jaar de problemen onder controle en veranderde onze dochter in een tevreden meiske dat met heel weinig moeite zomaar hele nachten door ging slapen. Dat pedagogische probleem was wel getackeld.

We durfden het aan om voor een tweede kindje te gaan. Erger kon het haast niet worden, dachten we, en hey… we wisten nu wat er aan de problemen gebeuren moest, mochten ze opnieuw voorkomen bij een volgend kindje. Ach, die menselijke overmoed…
Twee miskramen en 2 jaar verder, (bijna 4 jaar na de geboorte van onze oudste) werd dan eindelijk onze tweede dochter geboren. Na een vliegende start werd al heel snel duidelijk dat ook zij zeer waarschijnlijk een koemelkallergie had en bleek ze fors last te hebben van een verborgen reflux. We wisten nu wat er gebeuren moest en lieten ons deze keer niets meer aanpraten door de ‘deskundigen’. Toen ze echter 2,5 week oud was, schoot al onze ervaring echter toch echt tekort. Nadat ze steeds minder ging drinken en steeds meer lag te slapen, kwam ik met haar bij de huisarts. Die wist het niet, consulteerde een kinderarts die telefonisch wel even wist te bepalen dat medische actie echt niet nodig was en ons weer naar huis stuurde. De huisarts vertrouwde het niet helemaal en bond me op het hart: je gaat wel naar de huisartsenpost als je het niet vertrouwt he?

Ja, want dat had ik wel geleerd uit al onze ervaringen. De intuïtie van een moeder gaat alle kennis van artsen en deskundigen vele malen te boven. Waar ik met onze oudste me af had laten poeieren door alle zogenaamde deskundigheid, wist ik nu: als een arts het ene zegt en mijn intuitie zegt het andere, dan heb IK gelijk.

Nadat Caitlyn bij thuiskomst van de huisarts wonderbaarlijk ineens toch 50 cc voeding dronk, viel ze daarna in slaap om vervolgens de hele avond niet meer wakker te worden. In 24 uur tijd had ze zo’n 100 cc gedronken, maar ze werd niet wakker van de honger. Midden in de nacht belde ik de huisartsenpost, omdat alles in me schreeuwde: DIT is heel erg NIET OK.
Via de huisartsenpost kwam ik met haar op de spoedeisende hulp terecht, waar een kinderarts, (een andere dan die ons telefonisch afgepoeierd had), haar aan de hartmonitor legde toen ze met de stethoscoop absoluut niet kon beluisteren hoe snel haar hartslag ging. Aan de monitor bleek Caitlyn een hartslag van 290-300 te hebben. Alle alarmbellen gingen af en met spoed werd een ijszak klaargemaakt, om haar uit deze tachycardie te halen. Haar hartslag werd succesvol naar beneden gebracht en de daaropvolgende dag werd al snel duidelijk dat ze last had gehad van een tachycardie, (een sterk verhoogde hartslag) ten gevolge van het aangeboren WPW-syndroom. Een aantal opnames volgde, waarin ze terugviel, werd ingesteld op medicatie, weer terugviel en nog eens terugviel en medicatie werd bijgesteld tot het niveau waarop ze stabiel werd. Daarmee waren we er niet, want ook nu waren verborgen reflux en oorklachten aan de orde van de dag. Om over bijwerkingen van medicatie nog maar niet te spreken.

We hebben veel gebeden in die tijd. We hebben zelfs een ziekenzalving gehad voor Caitlyn. Dat baatte echter niet. Ze werd niet genezen, de problemen bleven en opnieuw gingen we door een slopende tijd die tot op dit moment voortduurt: ze is voortdurend ziek en krijgt binnenkort de 5e ingreep op KNO-gebied. Daarnaast zal haar immuunsysteem binnenkort ook grondig onderzocht gaan worden, om te achterhalen wat er toch ten grondslag ligt aan het steeds maar ziek zijn.

God genas niet. Maar Hij werkte wel. Hij heeft ongetwijfeld gewerkt op manieren die ik niet zie en niet gezien heb, maar wat ik wel zie, is dit: als wij onze ervaringen met onze oudste niet zouden hebben gehad, zou Caitlyn overleden zijn in die nacht waarin ze 2,5 week oud was en haar hartslag de 300 raakte. We zouden hebben geluisterd naar een arts die beter had moeten weten en ons gerust hebben laten stellen door zijn reactie die ingegeven moet zijn door de gedachte dat hij voor de zoveelste keer die dag te maken had met een overbezorgde moeder. Wij zouden hebben liggen slapen en we zouden ergens die nacht of de volgende ochtend een dood meisje in haar wiegje hebben aangetroffen. Of autopsie de oorzaak zou hebben achterhaald? Ik denk het niet.

God werkte, omdat Hij het toeliet dat we een huilbaby kregen, voordat we een huilbaby met een hartritmestoornis kregen. Krankzinnig. Ik zou het niet bedacht hebben. Maar ik ben ervan overtuigd dat dit in ons geval de manier is, waarop Hij heeft gezorgd dat alles onder controle bleef en we nu mogen aftellen naar de dag dat ze straks start in groep 1, in plaats van dat we regelmatig een grafje zouden bezoeken. God geneest niet altijd. Dat is moeilijk. Daar heb ik een hoop vragen over. Maar tussen al die vragen staat 1 ding recht overeind: God laat niet los. Nooit. DAT is het evangelie waarvan de bijbel ons vertelt. God bedenkt waanzinnige manieren om ons te redden.2012-10-21 10.41.34

Advertenties

46 gedachtes over “God geneest niet altijd

  1. Wat een ontzettend mooie en rake blog. En wat een emotionele jaren hebben jullie achter de rug. Jaren waarin je je misschien ook wel afgevraagd hebt waar God was en wat Zijn bedoeling toch kon zijn. Soms weet je het niet. En inderdaad; God heeft je intuïtie gegeven (of zijn geest of hoe je het ook wilt noemen) om die nacht wakker te worden en jezelf, en daarmee je dochter, heel serieus te nemen!
    Ik hoop dat ik kort mag delen wat mij vandaag duidelijk werd. In een andere context, maar ergens raakt het toch ook wel weer. Ik heb mij jaren afgevraagd waarom ik diverse trauma’s heb opgelopen, waarom ik depressief werd. Vandaag hoorden wij dat onze pleegdochter niet in aanmerking komt voor speltherapie omdat ze te ernstig getraumatiseerd is. Ik ben niet haar hulpverlener, maar ik wist ineens waarom ik mij zo vaak zo naar gevoeld heb. Al is het maar om dit mooie kindje op te vangen, met haar mee te voelen, geduld te hebben en haar de geborgenheid te geven die ze zo hard nodig heeft.
    Ik wens jullie veel sterkte, maar bovenal ook veel plezier en liefdevolle momenten met jullie bijzondere kinderen!

    Like

    1. Mooi als je eigen verdriet toch weer een doel krijgt he? Het beantwoordt nog steeds niet de waarom-vraag, en ik denk dat die vraag vaker niet dan wel beantwoord wordt. Maar het verzacht je eigen leed wel, als alles wat je daaruit geleerd hebt, weer gebruikt mag worden om een ander op te bouwen.
      Ik werk zelf in de hulpverlening en ken die ervaring daar ook.
      Heel veel sterkte en wat fijn dat jullie pleegdochter jullie gevonden heeft!

      Like

      1. Waarom is vaak niet de juiste vraag. Die kan beantwoord worden met waarom niet. Ik denk dat we moeten zoeken naar “waartoe”. Waartoe leidt het lijden. Waartoe wil God ons gebruiken. Zo kun je vinden wat je niet wist dat je zocht. heel veel sterkte en God’s zegen gewenst

        Like

  2. Wens jullie heel veel liefde en wijsheid toe.
    Wat een gebroken wereld wat een verdriet en strijd.
    Wat een sterk getuigenis , en wat ben ik blij dat deze kinderen jullie als ouders hebben .
    Wens jullie Gods nabijheid toe. In de moeilijkste momenten maar zeker ook op de momenten dat er succes momenten zijn er gelachen wordt.
    Bedankt voor jullie verhaal.

    Like

  3. Hoi Marijke,

    Ontroerend verhaal, en gelukkig geeft het een goed eind. En leven jullie nog met God! Ik wil je niks verwijten, maar vraag me wel iets af.
    Mag ik vragen naar hoeveel mensen je bent geweest die bekent zijn met de gaven van gezeningen?
    En naar hoeveel verschillende artsen je bent geweest.

    Ik ben op het moment veel bezig met genezing en heb een hoop vragen.

    Groeten Jan

    Like

      1. In de bijbel staan verschillende gaven van de Geest. Deze gaven werken allemaal door mensen heen. En genezing is er een van.
        Volgens mij geneest God ook de meeste keren in de bijbel door iemand heen (dmv. De Heilige geest die op of in iemand rust)

        Dus wat ik me afvraag is, of iemand die de “Gaven van Genezingen” heeft (ervaring met genezing) ook voor jullie dochtertjes heeft gebeden/handen op gelegd.

        Ik persoonlijk denk namelijk niet dat het probleem ligt bij God, maar bij de gemeente die de gaves niet/weinig uitoefenen.

        Groeten,
        Jan

        Like

      2. Je gaat er daarmee van uit dat als er voor je gebeden wordt door iemand die de gave van genezing heeft, er altijd genezing volgt?
        Heb je die vraag al eens voorgelegd aan mensen die menen die gave te hebben? Zij zullen je namelijk vertellen, als ze open en toetsbaar durven te zijn, dat niet iedereen geneest.
        Ja, er is voor onze dochters ook gebeden door mensen die wel genezing hadden zien volgen op hun gebed. Sterker nog: ook ikzelf heb wel eens genezing zien volgen nadat ik voor mensen bad en hen de handen oplegde.
        Maar God geneest niet iedereen. Het blijft een gave, waarvan op elk moment God beslist of genezing al dan niet komt. Die beslissing ligt niet bij de mens.
        Onze eigen gemeente voert in de dagelijkse praktijk regelmatig een ziekenzalving uit. Soms volgt dan genezing, soms ook niet. We hebben wonderbaarlijke dingen zien gebeuren, enkel niet in de levens van onze dochters.
        Ik hoop dat je daar mee verder kunt 🙂

        Groeten,
        Marijke

        Like

  4. Mijn lieve echtgenoot heeft 2 verschillende kankersoorten ontdekt op 6 mei j.l. We zijn naar iemand geweest met gaven van genezing, maar helaas blijft genezing uit. Wel ervaren wij rust en vrede, ook dit ervaren wij als heel bijzonder. Natuurlijk is er ook verdriet, want afscheid nemen blijft zwaar. Wat jij Marijke schrijft vind ik heel bijzonder en ervaar het als een bemoediging. Heel veel zegen toegewenst, sterkte en ook super veel plezier met je dochtertjes en jullie gezin.
    Wij vinden troost uit Lied 729 van Opwekking:

    Soms brengt God de storm tot stilte, soms leidt Hij ons er doorheen.
    In de stormen van het leven, zijn wij niet alleen.
    Soms geneest Hij ons van ziekte, soms laat Hij het lijden toe,
    Hoe het ook zij, Hij is erbij.
    Soms tilt God ons over bergen, soms voert Hij ons er omheen
    Maar hoe zwaar de weg ook zijn zal
    Wij gaan niet alleen
    Soms draagt Hij ons in Zijn armen, soms laat Hij ons even gaan
    Hoe het ook zij
    Hoe het ook zij
    Hij is erbij

    Vr. groet, Liesbeth

    Like

    1. Dat is idd zo’n mooi lied!
      We willen die boodschap misschien vaak niet weten, maar zo is het leven na de zondeval helaas wel. Hoe mooi zou het zijn als alle ziekte zou genezen, menselijkerwijs gesproken dan…
      Maar God gaat soms andere wegen. Hij overziet het grote geheel.
      Het helpt vaak om te zien hoe mijn kinderen reageren op grenzen die ik stel: een ‘nee’ van mijn kant, kan groot verdriet teweeg brengen. Ze hebben immers zoveel zin in dat snoepje, of dat speelgoed in de winkel is zo mooi, of ze willen echt nog niet naar bed… Maar alles geven wat zij willen hebben, zou averechts werken.
      En hoe moeilijk ook, maar dan komt het uiteindelijk dus toch aan op vertrouwen op God. Dat hij als Vader oneindig veel meer van ons houdt dan wij van onze kinderen en dus ook echt doet wat goed voor ons is. Hoe vreselijk we dat soms ook vinden.

      Sterkte, want je neerleggen bij moeilijke dingen blijft vaak heel erg moeilijk. Dat daarin God steeds heel dichtbij jullie zal zijn!

      Like

  5. Beste allen
    We weten allemaal dat God geneest, maar dat vaak genezing op gebed uitblijft. Ik ben 64 jaar en heb zowel in mijn eigen leven als in dat van andere veel leed meegemaakt. Twee vrienden zijn na een jaar kanker en dagelijkse gebedssessies uiteindeljk toch overleden. Door ons enthousiasme geloofden we tot bijna de dag van overlijden in genezing. Mensen vertelden me voorzichtig dat ons geloof toch misschien te kort schoot. Ik weet zeker als we de openbaringsgave van Jezus hadden gehad of noem het geloof dat het anders had gelopen. Maar die hadden we niet . We moesten het doen met de gave van het geloof die God aan een ieder had toebedeeld. Ons onvermogen hierin heeft Hij aan het kruis weggedragen. Mijn antwoord tegen de mensen die ons daardoor min of meer ongeloof en daardoor het uitblijven van genezing in de schoenen schoven was bevestigend ,inderdaad ons geloof of inzicht was ontoereikend,MAAR ER KLEEFDE GEEN SCHULD AAN. Wij deden tot het einde het goede, nm bidden. Heerlijk dat we tot het einde toegeweid bleven. Als mensen andere van ongeloof betichten geven ze meteen het etiketje ” jouw schuld” mee. Dat is fout. Ongeloof of te weing geloof of inzicht kan , maar schuld hieromtrent ligt in Golgotha die heeft Jezus weggedragen Laten we dat voor eens en altijd onthouden.
    Bas Frelink Purmerend

    Like

  6. Dag Marijke, respect voor wat jij en je man hebben meegemaakt. Daar word ik stil van. Het lijkt me enorm zwaar om op die manier kinderen op te laten groeien. Respect.

    Jouw blog roept bij mij ook een vraag op: Hoe kan je “God werkte, omdat Hij het toeliet dat we een huilbaby kregen, voordat we een huilbaby met een hartritmestoornis kregen.” nu zeggen? God had jullie toch ook twee gezonde kinderen kunnen geven? Hij is toch almachtig? Alwetend ook?

    Zou het in jouw ogen kunnen dat jouw situatie aantoont dat een liefdevolle goede God niet bestaat omdat als hij wel zou bestaan, hij zijn gelovige kinderen nooit zo’n zware opgave zou geven omdat dit compleet strijdig is met liefdevol en goed zijn voor kinderen? Ik ben benieuwd naar je reactie!

    Like

    1. Ja, rationeel gezien is die uitspraak inderdaad redelijk bizar, dat klopt. En toch is er dus altijd een heel diep besef geweest dat God het niet uit de klauwen heeft laten lopen.
      Waarom we niet ‘gewoon’ twee gezonde kinderen gekregen hebben, weet ik niet.
      Ik weet wel dat onze ervaringen ertoe hebben geleid dat ik veel mensen heb kunnen helpen en bijstaan vanuit die ervaringen.
      Dus als je me vraagt of onze situatie aantoont dat God niet bestaat, of in ieder geval niet liefdevol zou zijn, is mijn antwoord daarop toch echt: Nee.
      En als ik kijk naar mijn eigen moederschap: hoeveel ik ook van mijn kinderen hou, soms moet ik dingen doen die zij op zo’n moment niet leuk vinden of zelfs niet liefdevol. Zoals ik als hun moeder situaties beter overzie, zo zal God ook beter dan ik overzien hoe dingen zijn of uitwerken.

      Like

  7. wat ontzettend fijn om te horen dat Hij in jullie leven bezig is,en de rest komt op zijn tijd,Een ding weet ik zeker dat Hij jullie niet in steek laat,Ik ken Hem heel goed,Hij is goed.Ik wens jullie een briljante toekomst toe.

    Like

  8. Uit ervaring weet ik dat God niet altijd geneest. Waarom niet? Geen idee! Belangrijker vind ik dat God erbij is en laat zien dat Hij voor me zorgt. Ik blijf het moeilijk vinden, dat er mensen zijn die zeggen, ‘laat maar voor je bidden.’ Zo makkelijk is het niet. Er is voor en met mij al zo vaak gebeden, maar genezing mocht niet volgen. Ik kan 2 dingen doen, boos en verdrietig worden of vragen of God mij vasthoudt. Dat laatste is belangrijkerbdan genezing (voor mij). Ook al zou ik heel graag willen genezen, na 47 jaar chronische pijn.
    Ik wens jullie heel veel sterkte toe in/voor de zorgen voor jullie dochters. En bovenal Gods zegen. Ik ben erg blij met deze blog, want dan ben ik niet de enige die niet geneest op gebed.

    Like

    1. Dankjewel! Ook voor jullie veel zegen gewenst. We ervaren hier dat onze ervaringen inmiddels veel vrucht beginnen uit te werken… ontzettend bijzonder om te zien. Het maakt de zware tijden niet minder zwaar, maar het geeft het wel zin. Het is niet zinloos geweest.
      Ik hoop dat dat ook voor jullie zo mag zijn!

      Like

  9. Dankjewel Marijke, voor je mooie blog. Er zit zoveel herkenbaars in! We hebben een gehandicapte zoon, die, behalve zijn autisme en ernstig verstandelijke beperking ook een extreem slaapprobleem heeft gehad. Het gaat alweer een tijdje iets beter met slapen, maar 8 jaar lang was een nacht tot 2:00 à 3:00 heel normaal. Ik heb veel gebeden, en verbaas me nog elke dag over de kracht die ik altijd heb ervaren. Ik ben altijd gezond gebleven, m’n man en ik zijn nog steeds gelukkig samen, we hebben ook nog een prachtige dochter erbij. We zijn in staat om te genieten van de mooie momenten. Er zijn veel vragen en onzekerheden, maar we voelen ons gedragen en gezegend.
    Heel veel goeds gewenst voor jullie gezin! Groet, Esther

    Like

    1. Heel herkenbaar, wat je schrijft. Ik had altijd heel veel slaap nodig, had direct migraine als ik een slechtere nacht had gehad. Inmiddels heb ik zelf wel een slaapstoornis overgehouden aan de nachten met onze meiden, maar ik sta nog steeds overeind en dat mag echt een wonder heten.
      En ook hier zijn er gelukkig veel momenten waarvan we kunnen genieten.
      Ook voor jullie veel zegen gewenst!

      Liked by 1 persoon

  10. Wauw marijke, dank je voor deze mooie woorden. En dat je dit alleen al zo kan inschrijven is een teken dat God heel dichtbij is.

    Wens jullie zijn kracht, energie en veel momenten met een gouden randje!

    Hier “alleen maar” koemelk en co, maar ook onze vent houdt niet van slapen. En inmiddels ook na 4 jaar hoogzwanger van nummer 2. Tot zover mijn hoop dat deze vast wel zou slapen. :p

    Like

    1. Het is soms lastig om te zien waar God precies is, als alles zwaar is en je heel erg moe bent, maar wat je zegt is wel waar inderdaad. God is dichtbij, ook op momenten dat wij dat als mensen niet ervaren.
      Ik hoop voor je dat jullie met jullie tweede kindje betere tijden zullen hebben en niet weer zulke zware nachten gaan krijgen! Gelukkig is het niet automatisch zo dat je weer dramatische nachten krijgt, als dat bij je eerste kind wel zo was 🙂

      Like

  11. Wat een bijzonder indringende blog! Wat heb je dit mooi en helder omschreven! En wat een zorgen zeg! Maar ook zo mooi wat je schrijft over de manier waarop God wél werkt! Ik herken alles in je eerste verhaal! Gelukkig helemaal niks in je tweede verhaal! Want wat is dat toch wonderlijk goed afgelopen zeg! Heel veel sterkte met alles hoor!

    Like

  12. Respect. Hoe jullie mee omgaan is een uiting van Geloof Hoop en Liefde. Waarbij de Liefde de belangrijkste is. Het is geloof in en hoop op Liefde. Deze liefde voor jullie kind, heeft er voor gezorgd dat de kinderen nog leven. De liefde is wat je van God ( of hoe je het ook wilt noemen) krijgt. Voorbeeldig. Hoe zwaar het ook mag zijn.

    Liked by 1 persoon

  13. Heel mooi geschreven, Marijke!

    Ook mij is veel leed hier op Aarde niet bespaard. En ik heb ook veel nagedacht over waarom het “toegelaten” is. Of waarom er geen genezing heeft plaatsgevonden.
    Inmiddels denk ik, dat wij vaak te veel waarde hechten aan het leven hier op Aarde en dat voor God ons leven hier op Aarde een plaats is waar we voor of tegen God kunnen kiezen, waar we God mogen leren kennen, vertrouwen en zoveel mogelijk op Hem mogen leren lijken.

    Nergens in de bijbel lees ik verhalen van mensen die een gelukkig en makkelijk leven lijden. Daarom denk ik dat het een misleiding is om te streven naar een zo makkelijk mogen leven.

    Daarnaast lees ik dat God in het Oude Testament de mensen iedere keer weer oproept: ” Keer terug naar Mij”!! En in het Nieuwe Testament maakt Hij de weg om bij Hem te komen, via Jezus, weer vrij!!!

    Ik zie een mensenleven als een proces wat je samen met Hem kunt gaan. Als je daarvoor kiest zul je allerlei situaties meemaken waarin je gevormd wordt naar het Plan dat Hij voor je leven heeft. Dus niet je eigen interpretatie!
    Allerlei dingen die in je leven gebeuren zijn een mogelijkheid om God beter te leren kennen.

    Ik moet in deze context vaak denken aan Paulus die schrijft, dat “het hem om het even is of hij blijft leven of zal sterven” : bij leven kan hij vertellen over God en bij sterven zal Hij voor eeuwig bij zijn hemelse Vader mogen zijn!!
    Zijn doel ligt niet meer bij Aardse zaken, maar bij God’s zaken.

    Het geeft mij zoveel rust om te weten dat Hij van me houdt en het plan dat Hij voor mij heeft zal voltooien!
    Ik ben Zijn kind en mag aan Zijn hand door het leven gaan. Het draait niet om mij, maar om Hem!

    De dingen die ik meemaak hebben toch zin! Alleen anders dan ik vroeger dacht.

    In mijn leven heb ik God gezocht en zoveel steun, bemoediging, erkenning, waarheid, wonderen, rust, vrede, herstel, groei, Liefdevolle Zorg van Hem, ontferming, bewogenheid, ontzag, redding, waardigheid en nog zo veel meer van Hem geleerd!!

    Dit leven is voorbereiding op het eeuwige leven straks bij Hem. En het is heel belangrijk dat we Hem hier op Aarde al leren kennen! Waarom dat precies is weet ik niet, dat zal straks als we voor eeuwig met Hem zullen leven, wel duidelijk worden.

    Ik weet wel, dat bij Hem ZIJN de allerbeste plek van alles wat is, is…

    Liked by 1 persoon

  14. Soms en ik denk vaak en dat is maar goed ook, gaat God met ons wegen die wij niet begrijpen, en dit geld ook voor genezing. We moeten wel oppassen en de geesten blijven beproeven zegt de bijbel. De duivel doet ook allerlei zogenaamde wonderen en die lijken op de eerste plaats echt van God te komen, maar het in werkelijkheid niet zijn. Als God geneest doet Hij dit met heel veel liefde en zorg en alles op Zijn tijd en op Zijn manier. Gelukkig mogen wij bidden om genezing en als oprecht christen mag je ook daar van uit gaan dat God geneest. We zien ook bij de discipelen dat zij niet altijd genazen en of wijn dronken voor de maag, alcohol kan verzachtend werken. Wat ik mij wel eens afvraag is, waarom moet God genezen? Is dit omdat wij menen dat God dit beloofd heeft, of is het eigen belang, ik wil genezen. Ik heb een slechte jeugd gehad en letterlijk alles gemist wat een kind nodig heeft. Geen vader en een moeder die alleen met zichzelf bezig was inplaats met de kinderen. Langzaam en beetje bij beetje begin ik te grijpen wat nou vaderschap inhoud. God leert mij daarin dat vaderschap heel krachtig is , het schept veiligheid, en het schept een band tussen vader en zoon. Ik heb dit niet gekend en werd alleen maar boos bij het woord vader. God neemt geen afstand van mij, Hij kwam mij te gemoed in zijn liefde, maar ik heb na dertig jaar daar nog best moeilijk mee. Maar door Gods liefde is er zoveel veranderd en zijn er vele vragen beantwoord op de een of andere manier. Ik kan zeggen dat God geneest en dit ook direct kan doen terplekke, maar het kan ook zo zijn dat het jaren nodig heeft om te genezen en kost veel verdriet. God vernieuwd ook als Hij geneest, Hij herschept zeg maar dat geen wat ziek was en kapot en verzorgt dit net zolang dat het geheeld is. En ach die litteken in mijn leven verteld mij hoe zorgzaam en liefdevol God is.
    Ik geloof ook en ben er van overtuigt dat Gods Vader hart ook heel diep is geraakt door wat wij allemaal mee maken in ons dagelijks leven. En dat geld ook in mijn leven van genezing en heling, het heeft mijn geloof verdiept en stevig gemaakt zodat als er stormen komen ik in geloof overeind zal blijven in de wetenschap, toen was God er en nu is Hij er ook.

    Like

    1. Zo is het denk ik ook echt. Heel mooi wat je omschrijft.
      Zelf kinderen hebben, en de grenzen die je dan vaak moet stellen, heeft me veel geleerd over Wie God voor ons is. Geen Sinterklaas die ons maar alles geeft wat we hebben willen, maar een Vader die leidt en stuurt en grenzen stelt om ons te laten ontwikkelen naar liefdevolle en krachtige mensen. En daarin is geestelijke genezing vaak belangrijker dan lichamelijke.

      Like

  15. ja Marijke we hebben een geweldige God en Vader die ons met liefde omringt. Genezing staat bij sommige op een eerste plek in hun geloofs leven of willen zo graag van alles erbij voelen dan is het voor hun een echt geloof, maar moeten wij daar niet voorzichtig mee om gaan? Tijdens dit schrijven komt er een gedachte in mij op van een tekst, ik weet alleen niet waar het precies staat in de bijbel.
    Wij hebben een jaloerse God, nee niet op een platvloerse manier zoals een dictator , maar meer met innige bewogenheid. God wil dat wij Hem zoeken en aanbidden in geest en waarheid, en daarbij komt ons verlangen naar genezing op een tweede plek. God wil aanbeden worden in ons leven. Ik heb mij als kind zeer eenzaam gevoeld en zo eenzaam dat ik verschillende pogingen deed om mijzelf van het leven te beroven. Jaren gingen er voorbij en bad ik tot God om die eenzaamheid weg te nemen. Op een dag ergens in de jaren negentig was ik weer aan het bidden toen ik plotseling heel diep werd aangeraakt en bevrijdt van die afschuwelijke eenzaamheid, vanaf die dag tot nu ben ik vrij waarlijk vrij. Ja ik ben wel eenzaam o zeker en mis mijn broers en zussen maar ik ben niet meer alleen God is erbij Hij leidt mij. En dat beste Marijke is voor mij het bewijs dat wij eerst zijn koninkrijk moeten zoeken en dan zal al het geen wat ons hart verlangt gegeven worden. Hoe ziek wij ook zijn, zowel geestelijk of lichamelijk, als wij God zoeken en tot Hem bidden dan zal Hij je kracht geven en je ook daadwerkelijk vrij maken. En genezing zal je alleen maar veel vreugde geven en is blijvend ook als je wel eens twijfelt dan mag je weten , ” God is erbij “.

    Like

  16. Wat moi dat je dit blog opnieuw gedeeld hebt. Toen mijn kleinzoon werd geboren bleek hij een stofwisselingsziekte te hebben. Yorick werd opgedragen en gezalfd en ontwikkelde zich als een normaal kindje. De Heer had hem genezen. Toen Yorick 9 maanden was kreeg hij waterpokken en hij stierf aan de gevolgen van meningiis. De Here God Zelf maakte me duidelijk dat ik mijn geloof verloren had, maar dat het Hem niet uitmaakte want Jezus was voor mij aan het bidden. Ik kon mijn worsteling toen neer leggen en wist me gedragen. Liefs van Lineke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s